
دنبال شهرت نباش!
علاقه ی فراوان به چاپ کتاب و شهرت یکی از آفت هایی است که نویسندگان تازه کار به جای حرکت دادن رو به جلو، در جایی که هستند نگه می دارد. اگر می خواهید نویسنده ی خوبی شوید و این حس در شما وجود داشته که همین الان کتاب چاپ کرده و مشهور شوید، بهتر است هر چه زودتر این احساس را کنار گذاشته یا از آن فرار کنید. چون این حس قرار است شما را ضعیف و نابود کند.
کتاب چاپ کردن حتی می تواند برای یک نویسنده ی مشهور هم آفت باشد و او را زمین بزند چه برسد یک نویسنده تازه کار و الا این روزها برخی با پول دادن کتاب های خودشان را چاپ کرده و به فروش می رسانند اما ارزش اینکار چیست؟
تصور کنید که یک نفر که اطلاعات دینی کافی ندارد شروع به ترویج معارف دینی کند. به نظرتان نتیجه خوبی خواهد داشت؟ آیا همین که نیت کند کافی است؟ مسلما نه. ممکن است با این کار باعث گمراهی دیگران شود و یا تصویر غلطی از دین به دیگران ارائه بدهد. حال اگر عده ای کم سوادتر از او دور و برش جمع شده و تعریف و تمجید نثارش کنند، او بیشتر در توهم اینکه توانمندی و دانش زیادی دارد فرو می رود و اینکه کارش به کجا برسد خدا می داند.
در همه ی علوم همین است. وقتی سواد، دانش و اطلاعات کافی نداشته باشیم، دست به عمل زدن حتی در صورت اینکه عده ای دورت جمع شده و برایت کف بزنند یا ستایشت کنند، ارزشی ندارد و یک خطر محسوب می شود. تعریف کردن دیگران و شهرت این پیام را به دریافت کننده می دهد که کارش خیلی خوب است و نیازی به پیشرفت ندارد و اگر با همین فرمان جلو برود همیشه موفق خواهد بود. درنظر بگیرید کسی که یک کتاب ضعیف نوشته مورد تشویق قرار بگیرد و بعد خیال کند کارش خیلی خوب است و در همان نقطه ای هست دست و پا بزند.

برای همین است که می گوییم شهرت و کتاب چاپ کردن برای نویسنده تازه کار آفت است و اگر در معرضش قرار می گیرید باید از آن فرار کنید. در روایت از رسول الله و امام صادق شهرت همراه با شر عنوان شده است.
رسول اکرم سلام الله علیها
آدمى را همين گناه بس كه انگشت نما شود . [ اصحاب ]عرض كردند : اى رسول خدا ! اگر چه به خوبى و خوشنامى باشد؟ فرمود : اگر به خوبى باشد، باز براى او شرّ است ، مگر آن كه خدا به او رحم كند و اگر به بدى باشد ، بدتر است .
( كنز العمّال : ۵۹۴۹ )
امام صادق عليه السلام .
شهرت ، خوب و بدش ، در آتش است .
( الكافي : ۶/۴۴۵/۳ )
حتی اگر از بعد اخلاقی نگاه کنیم کسی که دانش کافی ندارد، نتیجه ی عملش می تواند خطرناک باشد. درست مثل مبلغ دینی یا پزشکی که توانایی و دانش کافی نداشته باشد. در حوزه ای مثل ادبیات که مستقیما با فکر و روان مردم طرف هستیم هم مساله خیلی مهم است. آن هم برای یک نویسنده ی مسلمان که قرار است با آثارش خوراک فکری سالم و رشد دهنده به مردم دهد. اما اگر خودش رشد نکرده باشد و دانش کافی از معارف نداشته باشد چه؟
البته این مساله را نباید با محبوبیتی که خداوند به بندگان مومنش می دهد و مهرشان را به دل سایر بندگانش می اندازد اشتباه گرفت. برای شهرت نباید کار کرد. حتی کار خوب را اگر به قصد شهرت و سر زبان افتادن انجام دهی در حقیقت آن نیکی و خودت را ضایع کرده ای. می بینیم که افراد نیک زیادی به دلیل شهرت در سختی هستند. داشتن نام نیک خوب است اما کسی که به جای نیت خالصانه برای نام و شهرت کاری کند از اصل دور شده است.
برچسب:
نویسنده: فاطمه عابدی